Od Redakcji

Szanowni Państwo

Ze względu na różnorodną tematykę bieżącego numeru „Przeglądu Pediatrycznego”, każdy z czytelników może znaleźć interesujący dla siebie artykuł. Moją uwagę, przede wszystkim przyciągnęła praca dotycząca kardiomiopatii przerostowej. Ta najczęstsza, genetycznie uwarunkowana patologia układu krążenia, stanowi bardzo istotny problem kliniczny. Choroba często ujawnia się dopiero u nastolatków, a pierwszym jej objawem mogą być zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, często sprowokowane wysiłkiem, lub nagły zgon. Szacunkowe ryzyko nagłego zgonu u dzieci z kardiomiopatią przerostową wynosi 6% na rok, a określenie ryzyka jego wystąpienia jest bardzo ważne zarówno w aspekcie rokowania jak i wyboru leczenia. Ze złym rokowaniem wiążą się: młody wiek dziecka (<14 lat), omdlenia, duszność w wywiadzie oraz rodzinne występowanie choroby. Są również doniesienia o nowych, dodatkowych czynnikach określających ryzyko. Należą do nich – zwiększona dyspersja czasu QT, arytmia komorowa w badaniu Holtera, obniżenie ciśnienia tętniczego podczas wysiłku oraz obecność mostka mięśniowego nad lewą przednią zstępującą tętnicą wieńcową. Z tego względu u pacjentów z kardiomiopatią przerostową obecnie należy rozważać wykonanie koronarografii. Najczęściej stosowane leczenie farmakologiczne (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, dizopiramid i amiodaron) nie zapobiega rozwojowi choroby ani nagłemu zgonowi. Tak jak u opisanego pacjenta jedną z opcji terapeutycznych może być więc wszczepienie kardiowertera - defibrylatora (ICD). Najmłodszy pacjent w Polsce, u którego w Centrum Zdrowia Dziecka implantowano ICD ma 12 miesięcy. Drugi szczególnie interesujący dla mnie artykuł dotyczy samooceny masy ciała i odchudzania się młodzieży w okresie dojrzewania. Z jednej strony mamy narastającą epidemię otyłości, z drugiej jest ogromna presja na sprostanie obowiązującemu kanonowi piękna w postaci szczupłej sylwetki. Należy podkreślić związek pomiędzy odchudzaniem się a zaburzeniami w odżywianiu. Częstość występowania anorexia nervosa i bulimia nervosa jest coraz większa. Towarzyszą im powikłania medyczne, które w skrajnym przypadku mogą doprowadzić do zgonu pacjenta.
W jadłowstręcie psychicznym obserwuje się bradykardię, obniżoną amplitudę załamka R w V6, nieprawidłową reakcję ciśnienia tętniczego krwi i akcji serca przy przyjmowaniu pozycji stojącej, wydłużenie odcinka QTc, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz zmniejszenie wielkości jam serca. Kardiolog może być więc częstym gościem w oddziałach hospitalizujących nastolatki z jadłowstrętem psychicznym.
Życzę owocnej lektury.

 

Prof. dr hab. med.
Wanda Kawalec